ICOM Vlaanderen - ICOM Belgium Flanders heeft 18 bestuursleden. We stellen ze graag één voor één aan jullie voor. Eén van hen is Ilse Bogaerts (WHI).
Hoe ben je in de museumsector terechtgekomen?
Ik heb in de jaren tachtig van de vorige eeuw een aggregaatsopleiding textiel- en mode gevolgd in Antwerpen, waar ook textielrestauratie werd gegeven door wijlen Chris D’Hondt. Tijdens die opleiding volbracht ik een stage textielrestauratie aan het toenmalige Provinciaal Textiel- en Kostuummuseum Vrieselhof in Oelegem (Antwerpen) en ook in het KIK-IRPA (Brussel). Daarna kon ik aan de slag als ‘Hoofd Behoud – Beheer’ in het Provinciaal Textiel- en Kostuummuseum Vrieselhof. In combinatie met mijn licentiaatsopleiding Kunstgeschiedenis en Archeologie heb ik steeds in musea met kostuumcollecties kunnen werken.
Stel dat je een tentoonstelling over jezelf mocht samenstellen: welke drie objecten zouden er zeker in staan?
1. Boek ‘Is dit een mens’ van Primo Levi. Het is de meest indrukwekkende getuigenis over hoe de nazi’s de joden vervolgden en ‘moordkampen’ in Polen en Duitsland organiseerden.
2. Een hoedje van Elvis Pompilio, want we waren gedurende lange tijd een onafscheidelijk duo.
3. Een parfumflesje van het huis Elsa Schiaparelli over wie ik een thesis heb geschreven.
Welk museumbezoek heeft de grootste indruk op je gemaakt, en waarom?
In 1981 de tentoonstelling over Man Ray in het Centre Pompidou. Het gebouw van Lord Rogers was impressionant en du jamais vu. En de expo bracht me voor het eerst in contact met het surrealisme en de schoonheid van fotografie.
Als je met eender welke historische figuur een museum zou mogen bezoeken, wie zou je kiezen en waar ga je naar toe?
Ik zou met Hannah Arendt de tentoonstelling ‘Universele Rechten van de Mens’ bezoeken, gemaakt door het team van departement Herinnering van het War Heritage Institute.
Wat spreekt je het meest aan in je huidige functie?
In mijn huidige functie bij het Departement Herinnering, hoop ik bij te dragen aan een sterkere bewustwording van jonge mensen en betere kennis van het verleden. We leven vandaag in een democratische welvaartstaat. Maar deze begrippen staan onder druk. Daarom lichten wij tentoonstellingen toe over de Eerste en Tweede Wereldoorlog, over de Universele Rechten van de Mens, over Deportatie en Genocide, die we in scholen opbouwen. De jeugd moet weet hebben van de afschuwelijkste fouten die de mensheid heeft begaan in de vorige eeuw. En hoe de Universele Rechten van de Mens tot stand zijn gekomen. Wij brengen dus expo’s tot bij de leerlingen en niet omgekeerd.
Wat is volgens jou een misvatting die veel mensen hebben over musea of erfgoedwerk?
Onze musea zijn meestal van een overheid: gemeentelijk, Vlaams of federaal. Dus de medewerkers zijn overheidspersoneel of anders gezegd ‘ambtenaren’. Mensen denken vaak dat ambtenaren niet hard werken maar de collega’s in mijn omgeving zijn gepassioneerden bij wie het werk op de eerste plaats komt.
Welke uitdaging voor musea in Vlaanderen en Brussel vind jij vandaag het meest relevant?
Musea zijn geëvolueerd van een instelling dat collecties bewaard, bestudeerd en tentoonstelt, naar een instelling dat prioriteit moet geven aan publieksverbreding en inclusie. De rol van musea van het beheren van collecties is verschoven naar het vervullen van een maatschappelijke functie. Studies tonen aan dat bepaalde bevolkingsgroepen nog niet de weg hebben gevonden naar musea. We moeten er niet alleen voor zorgen dat ze musea bezoeken maar inspraak krijgen in het museumverhaal. Participatie en actieve betrokkenheid zijn de sleutelbegrippen.
Welke podcast, boek of tentoonstelling zou je momenteel aan collega’s aanbevelen?
Bezoek een tentoonstelling van het werk van Hurvin Anderson, een Britse artiest met Jamaicaanse roots. Zijn schilderijen met kleurrijke landschappen en interieurs heb je nog niet eerder gezien, want het is Hurvin’s originele beeldentaal. En … je wordt er instant gelukkig van.
Wat is jouw verborgen talent buiten de museumwereld?
Mensen zeggen me dat ik goed ben in ‘mensen verbinden’. Daarom organiseer ik graag etentjes bij mij of op restaurant.